Krystyna Krzyżanowska-Łoboda

Fot: Eliza Radzikowska-Bialobrzewska/KPRP

Absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach i Podyplomowego Studium Emisji Głosu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Ukończyła również studia podyplomowe na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej, specjalność: zarządzanie oświatą. Uzyskała II przewód kwalifikacyjny na stanowisko adiunkta II st. w zakresie prowadzenia zespołów wokalnych i wokalno-instrumentalnych w Akademii Muzycznej w Warszawie. Tytuł profesora zwyczajnego sztuk muzycznych odebrała z rąk Prezydenta RP w 2015 roku. Obecnie jest profesorem Akademii Muzycznej w Katowicach.

Czytaj dalej Krystyna Krzyżanowska-Łoboda

Janusz Muzyczyszyn

Janusz Muzyczyszyn (rocznik 1948). Jestem absolwentem wydziału Metalurgicznego Politechniki Śląskiej. Po 45 latach pracy w zawodzie informatyka i przejściu na emeryturę uznałem, że czas zacząć realizować swoje osobiste pasje i zainteresowania. Lubię dobrą literaturę, teatr, film i sztukę. Od paru lat prowadzę blog literacko-polityczny www.muzyczyszyn.pl, gdzie publikuję m.in. subiektywne recenzje z przedstawień teatralnych i wywiady z ludźmi działającymi w sferze kultury. Nie unikam także aktualnych tematów społecznych i politycznych.

Od września 2015 we współpracy z Miejską Biblioteką Publiczną w Rudzie Śląskiej prowadzę comiesięczne spotkania autorskie z twórcami, artystami i naukowcami związanymi ze Śląskiem, jego kulturą i językiem.

Współpracuję również z wydawnictwem SilesiaProgress, dla którego wykonuję korekty tekstu książek.

W grudniu 2016 roku ukazał się mój debiutancki tom poezji, pod tytułem „Dziewczyny, kobiety, czas”, wydany przez Warszawską Grupę Wydawniczą.

Piotr Łoboda do pewnej młodej dziewczyny

Ani Maksym

… i znów inaczej, i znów inna forma postrzegania a może i rozumienia. nie ma już Susan Keysen, nie ma dramatu, a może nie ma i aktorki, nie ma sceny, a nawet widowni nie ma.
Teatr to jeszcze, czy już nie.
Specyficzne warunki w których pojawia się Anna Maksym burzy te teatralne oczekiwania.
Nie ma … nie ma … nie ma …
Jest młoda dziewczyna, którą boli to coś, co nie powinno, a jednak boli. Więc w naturalnym odruchu szuka ratunku, bo przecież boli …
Szuka tu, szuka tam, szuka gdzie indziej, i … i nie znajduje, nie znajduje, bo tego bólu nie rozumie ani lekarz profesjonalista, ani znachor, ani ci bliscy, ani ci dalecy, a może i sama nie rozumie … bo czuć wcale nie znaczy rozumieć, bo nawet zrozumienie dlaczego, wcale nie oznacza dlaczego jeszcze …

Czytaj dalej Piotr Łoboda do pewnej młodej dziewczyny

Anna Maksym

Mój rozwój artystyczny zaczął się od rozpoczęcia nauki w Liceum Sztuk Plastycznych w Kończycach. To tam stawiałam pierwsze kroki na scenie i poznawałam techniki malarskie, grafikę i rzeźbę. Te doświadczenia zadecydowały o kierunku dalszej edukacji. Wybór między plastyką a teatrem okazał się jednak na tyle trudny, że wybrałam Animację Społeczno-Kulturalną na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie. To był dobry wybór. Trafiłam tam w bardzo dobrym okresie. Wielu poznanych studentów, dziś jest znanymi artystami estrady, grafikami, malarzami. Czytaj dalej Anna Maksym

Dominika Bara

Dominika Bara (ur. 1972 w Chorzowie) – absolwentka filologii polskiej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Od 1998 r. pracownik Biblioteki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Autorka artykułów w czasopismach popularno-naukowych („2K. Kultura i komunikacja”, „Bibliotheca Nostra”, „Teberia. Na styku nauki i gospodarki”.) W 2016 napisała „Afy” – fabularną opowieść o losach więźniów świętochłowickiego obozu pracy „Zgoda”, gdzie w 1945 roku w bestialskich warunkach więziono blisko sześć tysięcy ludzi, z których co trzeci pozostał tam na zawsze.

Wenancjusz Ochmann

Wenancjusz Ochmann.

Z WYKSZTAŁCENIA MUZYK – absolwent Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach (pracownik w studiu muzyki elektroakustycznej tej uczelni), stypendysta Hochschule fur Musik F. Liszt w Weimarze (Niemcy), współwłaściciel pierwszego na Śląsku cyfrowego studia nagraniowego „Diaton”. Czytaj dalej Wenancjusz Ochmann

Andrzej Jarczewski o Skarbniku

Skarbnik – odrodzenie mitu

Sam pomysł skoncentrowania się na jakimś wybranym punkcie kultury Górnego Śląska uważam za bardzo konstruktywny. Uczestniczyłem w wielu inicjatywach kulturalnych, które zwykle wyczerpywały się bardzo szybko. Prawie zawsze powodem głównym był brak środków na kontynuowanie działalności. Wyjątek stanowi tu Górnośląskie Towarzystwo Literackie, które – dzięki niezwykłym talentom Tadeusza Kijonki – jakoś od ponad dwudziestu lat zdobywa pieniądze na swoją główną aktywność, czyli wydawanie miesięcznika „Śląsk”. Czytaj dalej Andrzej Jarczewski o Skarbniku

Sabina Pasoń

Sabina Pasoń (1958), rodowita Nikiszowianka, pochodzi z rodziny górniczej. W wieku szkolnym należała do dziecięcego kółka plastycznego w Domu Kultury przy kopalni ,,Wieczorek’’. To właśnie tam zetknęła się z ,,Grupą Janowską’’ i jej klimatem bajkowych, kolorowych obrazów.

Później na wiele lat odłożyła swe pasje, lecz kiedy dzieci się usamodzielniły, zaszczepione w dzieciństwie zamiłowanie do malarstwa powróciło. Wówczas poczuła, że musi się jakoś wyrazić… zrobić coś dla siebie. I to zmieniło całe jej życie. Z Grupą Janowską związała się w 2003. Po śmierci Helmuta Matury została wybrana liderką grupy. Należy do Stowarzyszenia Barwy Śląska, Stowarzyszenia Razem dla Nikiszowca oraz KTG Karasol. Czytaj dalej Sabina Pasoń